'Als Salah kwam, wist je dat het goed kwam'

Salah Ibrahim was 11 jaar toen hij voor het eerst in aanraking kwam met kippen. Salah: “Ik groeide op in een arm gezin in Irak. Met mijn eerst verdiende centjes moest ik van mijn moeder een nieuwe broek gaan halen. We moesten er tenslotte netjes bij lopen.” Met wat geld op zak ging Salah op pad om een broek te halen. Het bedrag dat hij in zijn zak had, was echter niet genoeg voor de broek.

Kennismaking met kippen

“Nadat ik bij de winkel rondhing, kreeg de winkelier medelijden. Hij bood aan om de andere kant op te kijken. Dat was niet eervol en paste niet bij mij.” Op dat moment raadde de verkoper hem aan om verderop bij een kippenverkoper te gaan kijken. Salah: “Met twee kippen kon ik iedere dag verse eitjes eten. Dat was veel meer waard dan een nette broek!”

Toen Salah thuiskwam, schrok zijn moeder. Trots kwam hij met twee kippen onder zijn arm binnen. Salah: “Het was geen broek, maar de kippen gingen niet meer weg. Ik zette een stukje af op het platte dak en hield mijn eerste twee kippen. Iedere dag genoot ik van een vers eitje en als mijn broertjes en zusjes lief waren kregen ze ook een stukje.” Vervolgens werkte hij als verkoper van vleeskuikens. Na deze eerste ervaringen in de sector stond hij voor een ingrijpende beslissing. In 1998 moest hij vanwege de situatie in Irak vluchten en kwam hij terecht in Nederland.

Eerste stappen in Nederland

In Nederland belandde hij in het asielzoekerscentrum in Budel. Na een seizoen hard werken tussen de asperges kwam Salah in contact met Joep van den Waarenburg. “Hij vroeg me of ik aan de slag wilde als kippenlader. Twee jaar lang ging ik iedere dag op en neer van het AZC naar pluimveehouders om kippen te laden. Tot ik in Nederweert een plekje kreeg om te wonen.”

Reputatie en talenknobbel

In totaal werkte Salah 27 jaar bij Den Ouden, grotendeels als voorwerker waarbij hij het laadpersoneel aanstuurde. Hij bouwde een goede reputatie op onder collega's en pluimveehouders. “Vaak vroegen pluimveehouders speciaal om mij als we kwamen laden", vertelt hij. Wat meehielp was de talenknobbel van Salah. “Naast Nederlands en Arabisch spreek ik ook Engels, Duits en Pools. Erg handig! Zo maakte ik mee dat een Nederlandse jongen in het dialect iets over mij zei. Toen ik omdraaide en in het Nederlands antwoordde had hij dat toch niet verwacht!” In zijn tijd als kippenlader kwam Salah ook in contact met pluimveehouder Hub Gerrekens. Inmiddels kennen ze elkaar al zo'n twintig jaar. Hub: “Als Salah erbij was, dan wist je dat het goedkwam.” Toen Hub een opvolger voor zijn bedrijf zocht, meldde Salah zich direct. Hub: “Er waren meer gegadigden, maar de goede band met Salah gaf de doorslag.”

Een hecht team

In zijn eerste jaar kreeg Salah veel ondersteuning van oud-eigenaar Hub. “We werken met een mooi team. Mijn vrouw raapt de eitjes en mijn schoonmoeder doet de controleronde. Op Hub kan ik altijd terugvallen waar nodig. Zonder hem was dit eerste jaar een stuk moeilijker geweest.” Het was spannend hoe het zou gaan, maar het eerste jaar is succesvol verlopen. Salah: “Je weet nooit wat de prijzen gaan doen. Ik heb altijd met kippen gewerkt, maar dit was even spannend. We stonden voor de keuze om prijzen vast te zetten voor meer zekerheid. Ik ben blij dat ik dit niet gedaan heb en dat de opbrengstprijs mee steeg.”

Eerste jaar op eigen bedrijf

Ook technisch draaide hij zeer goed. “We zijn nu een jaar bezig, de kippen zijn gezond en leggen goed. Zo werd het eerste jaar mede dankzij de hulp van Hub en Hans Verberne van Voergroep Zuid top!” De keuze voor Voergroep Zuid was een bewuste voor Salah: “Ik had goedkoper kunnen voeren, maar collega-pluimveehouders raadde mij aan dat een keuze voor Voergroep Zuid een verstandige zou zijn. Hans ondersteunde mij in het op orde krijgen van de benodigde certificeringen. Dat kostte even wat werk, maar het was het waard!”

De juiste keuze

Trots kijkt Salah dan ook terug op de stappen die hij gezet heeft. “Toen ik aankwam in Nederland kende ik niemand. Via de pluimveesector heb ik een heel netwerk opgebouwd waar ik op terug kan vallen. Ik ben trots op mijn vrouw en de goede keuzes die we samen gemaakt hebben.” Een keuze om te starten als pluimveehouder is er namelijk niet zomaar een. Salah: “Ik had 27 jaar ervaring in de pluimveehouderij en wist wat ik kon verwachten. Boer zijn heeft mooie kanten, maar het betekent ook dat als anderen op het terras zitten jij je zorgen maakt om je ventilatoren. Zo sta je als pluimveehouder altijd aan, maar ben ik blij dat ik de juiste keuze heb gemaakt!”